شرح تست

یکی از آنزیم های مهم کبدی آنزیم ALT یا SGPT و یا Serum Glutamic-Pyruvic Transaminas است . این آنزیم در کلیه ها ، قلب و ماهیچه های اسکلتی یافت می شود اما بیشترین مقدار در کبد قرار دارد . کاتالیز تولید آمینواسید ها ، کار اصلی آنزیم ALT  است . این تست برای شناسایی و تشخیص بیماری های کبدی و همچنین برای مانیتور داروهای سمی بر کبد از بیمار درخواست می شود.

تست ALT  همراه با تست asparate aminotransferase یا AST برای تشخیص آسیب کبدی استفاده می شود . رنج نرمال آنها 1:1 است . مقدار آنزیم AST در هپاتیت الکلی ، سیروز و سریان متاستاتیک کبدی  بیشتر از ALT است . همچنین ALT در هپاتیت ویروسی و یا هپاتیت حاصل از دارو و سایر هپاتیت ها و انسداد کبدی بیشتر از AST  است . مقدار افزایش این آنزیم ها ما را برای یافتن ریشه اصلی بیماری هدایت می کند .
افزایش هر دو نشان دهنده انسداد کبدی است که نیاز به جراحی دارد . افزایش 10 برابری آنزیم های ALT و AST  نشان دهنده یک مشکل پزشکی مانند هپاتیت است .

شواهد بالینی

برای کنترل لیپید های غیر نرمال در بدن از داروهای استاتین به طور معمول  استفاده می شود . عوارض عمده داروی استاتین سمی کردن کبد است هر چند احتمال افزایش آمینوترانسفرازهای کبدی در این حالت بیشتر از 3 برابر کمتر است. ترانسفرازهای کبدی (ALT وAST) . آمینوترانسفراز های کبدی بعد از حدود 6 تا 12 هفته آغاز استاتین یافت می شوند . (اطلاعات بیشتر در اینجا )

رنج نرمال ALT وAST

• Female: 7–30 U/L (0.12–0.50 µkat/L SI units) - زنان
• Male: 10–55 U/L (0.17–0.91 µkat/L SI units) - مردان

بعضی از حالاتی که باعث تغییر در میزان ALT وAST می شوند :

افزایش :

1. Biliary obstruction | انسداد صفراوی
2. Bone metastases | متاستاز استخوان
3. Cholestasis | کلستاز
4. Cirrhosis | سیروز
5. Congestive heart failure | نارسائی احتقانی قلب
6. Eclampsia | اكلامپسي
7. Hepatic ischemia | ایسکمی کبدی
8. Hepatic necrosis | نکروز کبدی
9. Hepatitis | هپاتیت
10. Infectious mononucleosis | عفونت مونونوکلئوزیس
11. Liver cancer | سرطان کبد
12. Muscle inflammation | التهاب عضله
13. Obesity | چاقی
14. Pancreatitis | پانکراتیت
15. Pulmonary infarction | انفراکتوس ریوی
16. Reye’s syndrome | سندرم Reye 's
17. Shock | شوک
18. Trauma | ضربه یا تروما

عوامل موثر در موارد غیر طبیعی

• همولیز نمونه ممکن است نتایج آزمایش را تحت تاثیر قرار دهد .
• داروهایی که ممکن است میزان ALT را افزایش دهد متعدد است و شامل : بازدارنده های ACE ، استامینوفن ،داروهای ضد تشنج ، آنتی بیوتیک ، آنتی سایکوز ها ، بنزودیازپین ، استروژن ، سولفات فروس ، هپارین ، اینترفرون ، کاهش دهنده های چربی ، NSAIDs ، سالسیلاتها ، تیازیدها

نکاتی در مورد تست

قبل از تست :

• به بیمار توضیح دهید که هدف از تست چیست و نیاز به خون گیری برای تهیه نمونه داریم (قابل توجه علوم آزمایشگاهی های کشور خودمون و خودم که عضو این گروه بزرگ هستم)
• نیاز به ناشتایی نیست .

در حین تست :

• 7 میلی لیتر از خون گرفته و در تیوب حاولی ژل سیلکون ریخته شود .
• استفاده از دستکش طبق معمول ، بسیار مهم است و باید در سراسر آزمایش استفاده شود .

بعد از تست :

• به مدت 3 تا 5 دقیقه محل خون گیری را فشار می دهیم . اگر خون ریزی ادامه داشته باشد باید  پانسمان انجام گیرد .
• به بیمار آموزش دهیم تا محل خون گیری را مانیتور کند . اگر محل خون گیری دوباره شروع به خونریزی کرد ، دوباره به آزمایشگاه و یا به یک مرکز بهداشتی مراجعه کنید .
• بعد از نمونه گیری ، نمونه را برچسب زده و به آزمایشگاه انتقال دهید .

هشدار های آزمایشگاهی

• در زمان نقص عملکردی کبد ، ممکن است مدت زمان بندآمدن خون زیاد طول بکشد .
• آنزیم های کبدی از جمله ALT وAST به طور روتین در بیمارانی که مشکل مهار شدن HMG-CoEnzyme A reductase را دارند انجام می گیرد - داروهای استاتین (این آنزیم در سنتز کلسترول نقش دارد